وقتی که برق رفت، فولاد استقلال را ذوب کرد

در روزی که برق رفت، ذوب آهن به کمک فولاد، پس از پانزده هفته بار دیگر به صدر جدول بازگشت.
در هفته سی و دوم لیگ برتر، مکان ده تیم از هیجده تیم لیگ برتر در جدول رده‌بندی جا به جا شد که مهمترین جابجایی بین ذوب آهن و استقلال تهران صورت گرفت.
استقلال که تا هفته پیش و برای پانزدهمین هفته متوالی صدرنشین لیگ بود، با از دست دادن دو امتیاز حساس مقابل فولاد، کنترل صدر جدول را به دست نماینده سخت کوش اصفهان سپرد. چرا که ذوب آهن با برد خفیف دو بر یک مقابل برق، ضمن رسیدن به صدر جدول، سبب سقوط برق به لیگ یک شد.
به این ترتیب، حالا این ذوب آهن است که قهرمانی را در دستان خود دارد، مگر آن که فولاد در روز آخر ذوب آهن را نیز متوقف کند. هر چند که با توجه به شرایط موجود، فولاد دیگر هیچ امیدی به کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا ندارد و به تبع بدون انگیزه مقابل نماینده اصفهان صف آرایی خواهد کرد. ذوب آهن که در هفته سی و سه یک دیدار ساده مقابل ملوان دارد، حتی می‌تواند در صورت کسب پیروزی مقابل نماینده انزلی و خوش شانس بودن (شکست استقلال مقابل سایپا) در فاصله یک هفته با پایان بازی‌ها قهرمان لیگ شود.
اما از بین تیم‌های مس، سپاهان، پرسپولیس و صبا، تنها یک تیم می‌تواند سهمیه سوم ایران در لیگ قهرمانان آسیا را از آن خود کند که دیدار هفته آنیده صبا و مس در قم نقش تعیین کننده‌ای در نماینده سوم ایران خواهد داشت.
در انتهای جدول نیز، برق با کسب تنها 2 امتیاز در نیم فصل دوم صقوطش به لیگ یک حتمی شد. این در حالی است که برق تا پایان هفته نهم با 19 امتیاز صدرنشین لیگ بود. به عبارت دیگر برق در 23 دیدار اخیرش 18 باخت و 5 تساوی داشته است!
داماش دیگر تیمی است که در بین سه تیم در معرض سقوط، کمترین بخت را برای بقا دارد. هر چند که داماش می‌تواند از دو دیدار آخرش مقابل برق در خانه و مقابل پاس در همدان 6 امتیاز کسب کند، اما شرایط داماش به گونه‌ای است که محتاج امتیاز از دست دادن دیگر تیم‌ها نیز هست! استقلال اهواز یک دیدار دشوار مقابل پرسپولیس خواهد داشت و یک دیدار آسان مقابل برق. پیام نیز در هفته سی و سه میهمان مقاومت بی انگیزه خواهد بود. اما در هفته پایانی میزبان استقلال تهران است که برای رسیدن به پیروزی دست به کاری خواهد زد! با توجه به جمیع موارد فوق، پیش بینی من بین 4 تا 6 امتیاز برای استقلال اهواز و داماش در دو هفته پایانی است. اما حدس می‌زنم پیام بین 2 تا 4 امتیاز از دو دیدار آخرش کسب کند.
×××
اما در پیش بینی‌ها، دانیال همچنان صدرنشین است، اما امیر_ش تنها 10 امتیاز پائین‌تر از اوست.
در لیگ پیش بینی‌ها نیز پس از بازی‌های هفته سی و دوم، حالا عباس در دو هفته پایانی تنها دو امتیاز می‌خواهد تا قهرمان لیگ پیش‌بینی‌ها شود.
در جام حذفی پیش‌بینی‌ها نیز، آرش و مجید، هر دو دیدار رفت نیمه‌نهایی را در زمین حرفان با برد پشت سر گذاشتند.

فولاد تعیین می‌کند که استقلال قهرمان خواهد شد یا ذوب آهن

پس از یک ماه وقفه به دلیل دیدارهای تیم ملی، هفته سی و یکم لیگ برتر با ادامه رقابت شانه به شانه استقلال تهران و ذوب آهن به پایان رسید.
در دیدارهای این هفته استقلال در دیداری آسان توانست ملوان را با سه گل از پیش رو بر دارد. ذوب آهن نیز با دو گلی که در نیمه دوم دیدار خانگی‌اش مقابل پیام به ثمر رساند، آسان‌ترین دیدار از دیدارهای باقی مانده‌اش را با برد پشت سر گذاشت تا سایه به سایه استقلال در جدول رده‌بندی حرکت کند.
استقلال در سه بازی آینده خود، به ترتیب میهمان فولاد، میزبان سایپا و میهمان پیام خواهد بود. از طرف دیگر ذوب آهن در سه دیدار پایانی فصل ابتدا میهمان برق خواهد بود، سپس میزبان ملوان و در نهایت میهمان فولاد. با توجه به دیدارهای باقی مانده، به نظر می‌رسد نتیجه بازی این دو تیم مقابل فولاد در اهواز، نقش تعیین کننده‌ای در سرنوشت قهرمانی لیگ هشتم داشته باشد. چرا که فولاد می‌داند برای کسب سهمیه آسیا باید هر سه دیدار آینده‌اش را با پیروزی پشت سر بگذارد.
اما فارغ رقابت تنگاتنگ صدر جدول، جدال تیم‌ها برای کسب سهمیه آسیا و رقابت برای عدم سقوط نیز روز به روز حساس‌تر می‌شود.
در بالای جدول، پرسپولیس طبق عادت سال‌های اخیر، سال جدید را با شکست آغاز کرد. شکستی که بیشتر به نحوه تمرین بازیکنان در ایام نوروز مربوط می‌شود! صبا حریف پرسپولیس در این روز با کسب برد شیرین دو بر صفر، توانست در جدول رده‌بندی، دو پله بالاتر رود و پرسپولیس را نیز دو پله به زیر کشد.
سپاهان دیگر تیم مدعی برای کسب سهمیه آسیا، با تساوی مقابل داماش در همان سکوی پنجم ایستاد و مس نیز با پیروزی یک بر صفر مقابل راه آهن، بیش از پیش به کسب سهمیه آسیایی امیدوار شد.
در حال حاضر و در بالای جدول، استقلال، ذوب آهن، مس، صبا، سپاهان و پرسپولیس به ترتیب با 61، 60، 52، 49، 49 و 49 امتیاز اول تا ششم هستند و تفاضل گل صبا، سپاهان و پرسپولیس به ترتیب 13+، 10+ و 7+ است.
چهار تیم مس، صبا، سپاهان و پرسپولیس، همگی دیدارهای حساس و نه چندان آسانی در سه هفته پایانی دارند، که در این بین جدال مس با صبا در قم (هفته 33)، می‌تواند بسیاری از معادلات را بهم زند.
رقابت در انتهای جدول هم بسیار دیدنی شده است. در بین تیم‌های در معرض سقوط، استقلال اهواز با برد شیرینش مقابل سایپا، گام بزرگی برای فرار از سقوط برداشت. در عوض پیام با پذیرش شکست مقابل ذوب آهن، بار دیگر به جمع فانوس به دستان پیوست. دو تیم داماش و برق هم نتوانستند به نتیجه بهتر از تساوی یک بر یک مقابل سپاهان و ابومسلم دست یابند و به احتمال زیاد سقوط خواهند کرد.
در حال حاضر ابومسلم 33، استقلال اهواز 31، پیام 29، داماش 27 و برق 24 امتیازی هستند. برق قعرنشین لیگ، خوب می‌داند که در صورت باخت در دیدار هفته سی و دوم مقابل مس، احتمال قطعی شدن سقوطش به دسته پائین تر وجود دارد. بنابراین ذوب آهن دیدار آسانی مقابل برق نخواهد داشت.
با توجه به برد اخیر استقلال اهواز، کنترل قعر جدول در دست آبی پوشان اهوازی است. اما استقلال اهواز در دو هفته آتی به ترتیب، میزبان سپاهان و میهمان پرسپولیس خواهد بود که هیچ کدام از این دو دیدار، بازی آسانی به حساب نمی‌آید. اما در هفته پایانی استقلال اهواز میهمان برق خواهد بود. دیداری که اما و اگرهای زیادی دارد. اگر برق بتواند فاصله 7 امتیازیش با استقلال اهواز را در دو هفته آینده به 3 امتیاز برساند، آنگاه پیروزی در دیدار خانگی مقابل استقلال اهواز می‌تواند برق را از سقوط نجات دهد! به عبارت دیگر برق باید یکی از دو دیدار مقابل ذوب آهن و داماش را با برد پشت سر بگذارد و دیدار دیگر را اقلاً با تساوی به پایان برساند. آنگاه باید استقلال اهواز را ببرد تا شاید سقوط نکند!
با توجه به جمیع موارد فوق، به نظر می‌رسد، دو تیم برق و داماش سقوط خواهند کرد و از بین استقلال اهواز و پیام نیز یک تیم دیگر به جمع سقوط کنندگان اضافه خواهد شد.

جدول دیدارهای هفته 32
×××
جدول رده‌بندی پیش بینی کنندگان
نتایج لیگ پیش بینی کنندگان
جدول لیگ پیش بینی کنندگان
جام حذفی پیش بینی کنندگان

ما می‌گیم شاه نمی‌خوایم، نخست وزیر عوض می‌شه

اگر اخبار فوتبال ایران را دنبال می‌کنید، حتماً می دانید که تیم ملی در دیداری بسیار حساس مقابل عربستان باخت. پیروزی در این دیدار می‌توانست همانقدر امیدهای صعود به جام جهانی را افزایش دهد که باخت در این دیدار، آن امیدها را کاهش داد.
در حال حاضر که این مطلب را می‌نویسم، خبر برکناری علی دایی از سمت سرمربیگری تیم ملی همه جا پیچیده است. اما هنوز معلوم نشده که چه کسی جانشین او شده است.
×××
بحث فنی بازی
اول؛ انتخاب نفرات
دایی هم مثل همه مربی‌های دیگر حق انتخاب نفرات تیم ملی را داشت. او از این حق استفاده کرد و توانست کریم باقری را پس از هفت سال به تیم ملی بازگرداند. و با استفاده از همین حق علی کریمی را دعوت نکرد. به اعتقاد من کریم باقری و علی کریمی، از جمله 10 بازیکن برتر دهه اخیر فوتبال ایران هستند. اما هر دو بازیکن مذکور در برهه‌ای از زمان اشتباه کردند. باقری که با بازگشتش به تیم ملی، روح تازه‌ای به تیم دمیده بود، به بهانه خستگی و در واقع برای لذت بردن از تعتیلات نوروزی‌اش، از حضور در تیم ملی سر باز زد. داستان کریمی هم که بر همه روشن است. به نظر من، دایی در عدم دعوت از کریمی کاملاً محق بود. همانطور که برانکو خداداد عزیزی را دعوت نمی‌کرد، و یا امه ژاکه از دعوت کانتونا و دیوید ژینولا امنتاع می‌کرد. اگر حتی مربی یک تیم آماتوری بوده باشید، اولین چیزی که در تیمتان نمی‌خواهید، بازیکن بی نظم و خود مختار است. و متأسفانه کریمی همیشه بی نظم بوده است.
فارغ از بحث این دو بازیکن، عدم دعوت از آرش برهانی بهترین گلزن حال حاضر لیگ برتر و مجتبی جباری (هر چند که او نیز مانند کریمی بی نظم است) توجیه منطقی‌ای نداشت. ضمن این که علی رغم آمادگی خسرو حیدری، استفاده مکرر از حسین کعبی نا آماده (که روی گل اول عربستان، مقصر اصلی بود)، یکی از ایرادهای مهره چینی دایی به شمار می‌رفت.
در بحث نفرات تیم ملی، معتقدم همه بازیکنان شایسته در زمین بودند به جز دو نفر: آرش برهانی و خسرو حیدری که به ترتیب به جای غلامرضا رضایی و حسین کعبی می‌توانستند به کار گرفته شوند.
دوم؛ تعویض‌ها
به نظرم ورود هاشمیان به جای رضایی، یک تعویض نادرست بود. چرا که هاشمیان مدت‌هاست که شایسته حضور در تیم ملی نیست. ای کاش اقلاً به جای آوردن یک بازیکن کم اثر، دایی سیاوش اکبرپور را (از بین نیمکت نشینان آن روز) وارد زمین می‌کرد. تصور کنید اگر به جای مثلث کم فروغ نکونام، شجاعی و رضایی، مثلث هماهنگ جباری، برهانی و اکبرپور به کار گرفته می‌شد، چه تأثیری در نحوه حملات تیم ایجاد می‌شد؟
سوم؛ تاکتیک تیم
این بخش را با این نقل قول آغاز می‌کنم: "علی دايی درباره اشتباهات تاكتيكی تيم ملی نيز گفت: اين مسائل را بازيكنان بايد از 12 سالگی ياد بگيرند و من نمی‌توانم خود به ميدان بروم و اين نكات فردی را به بازيكنانم گوشزد كنم."
حالا سوال اینجاست که پس وظیفه سرمربی چیست؟ صرف داشتن یه عده بازیکن و بازی دادن به آن‌ها که می‌پسندیم، همه وظایف سرمربی را شامل می‌شود؟
دایی گفته است: " ما يك گل بد دريافت كرديم ضمن آنكه گل دوم نيز روی يك ضربه كرنر به دست آمد نه فشار حملات تيم عربستان. ضمن آنكه ما در همان صحنه نيز برای تمامی بازيكنان از جمله بازيكنی كه گل‌زنی كرد يار مستقيم گذاشته بوديم اما، بازيكن ما به وظيفه‌اش عمل نكرد و به همين دليل شكست خورديم."
آقای دایی که معتقد است هر دو گل را بر روی یک اتفاق خورده است، آیا به این نکته توجه کرده است که روی گل اول عربستان دفاع خطی ایران در آفساید گیری ناموفق بود؟ آیا علی دایی دیده است که روی گل دوم عربستان، که حاصل یک ضربه کرنر بود، هیچ کسی تیر دوم دروازه‌مان را نگرفته بود؟ و ما از همان ناحیه گل خوردیم؟
آقای دایی که اعلام کرده است: " معتقدم تيم ملی ايران امروز بسيار خوب بازی كرد و من به بازيكنان تيم ملی افتخار می‌كنم." آیا به این فکر کرده است که عربستان در نیمه یک گل سالم زد که با اشتباه داور پذیرفته نشد؟
آیا به این فکر کرده است که روی اشتباه مسلم سید جلال حسینی، که دایی از او شخصاً تعریف کرده است، رحمتی مرتکب یک خطای پنالتی شد، که کمترین جریمه‌اش اخراج دروازه‌بان ما می‌بایست بود؟ اما باز هم اشتباه داور در عدم اعلام پنالتی از بروز یک فاجعه جلوگیری کرد.
آقای دایی باز هم گفته است که: " متأسفانه اين طبيعت فوتبال ماست و ما پس از گل نبايد عقب می‌آمديم اين وظيفه بازيكنان بزرگتر تيم بود كه بايد شرايط هجومی تيم را حفظ می‌كردند اما، متأسفانه اين اتفاق نيفتاد."
نه آقای دایی شما هم مثل اکثر هموطنانمان، هر بردی را از آن خود می‌دانی و هر باخت را به گردن دیگران می‌اندازی. اگر شما فهمیدی که تیمت عقب کشیده، پس چرا با یک تعویض به جا و آوردن بازیکنی که در پی اثبات خود در تیم است، سعی نکردی روند تیمی‌ات را عوض کنی؟ (دو تعویض ما یکی قبل از گل تیم خودمان بود و دیگری بعد از گل تساوی عربستان.)
در نهایت این که آقای دایی فرمودند: "سوال من اين است كه مگر يك تيم چند بازی می‌تواند پيروز شود و برد و باخت در فوتبال هر كشوری وجود دارد."
آقای دایی صرفاً برای یادآوریتان عرض می‌کنم که در پنج بازی مقدماتی جام جهانی ما یک برد داشته‌ایم، سه تساوی و یک باخت! من متوجه منظورتان در مورد " مگر يك تيم چند بازی می‌تواند پيروز شود" نمی‌شوم!
نکات جنبی بازی
اول؛ تماشاگران
بر خلاف ادعای واهی اکثر رسانه‌ها، یکی از بدترین تماشگران دنیا هستیم. من بیش از 100 بار به استادیوم رفته‌ام. و هر بار سوای مسائل اخلاقی که کلاً در ورزشگاه‌های ما محلی از اعراب ندارد، موضوع تشویق‌ها خیلی خنده‌دار است. هرگاه تیم مورد حمایت تماشاگران مقابل تیم حریف عقب می‌افتد، سکوت احمقانه‌ای ورزشگاه را فرا می‌گیرد. همه سیگار می‌کشند و فحش می‌دهند. در همین بازی با عربستان، در دقایق پایانی نیمه اول، فریاد "علی کریمی علی کریمی" مردم همه جا را گرفته بود. شما که سرمربی تیمتان را می‌شناسید! اعصابش تعطیل است! درست قبل از پایان نیمه اول که دایی باید حواسش را جمع کند تا چهار کلمه با بازیکنانش حرف بزند، این تشویق احمقانه علی کریمی روحیه او را به شدت متزلزل می‌کند. باور کنید و بپذیرید که "علی کریمی" خودش دلش نمی‌خواهد که در تیم باشد!
در نیمه دوم بعد از گل ایران، که روی حرکت و فضا سازی عالی محمدرضا خلعتبری به دست آمد، تماشاگران شروع می‌کنند به تشویق دایی! همان علی دایی‌ای که تا چند وقت پیش، مادرش را در ورزشگاه‌ها به فحش می‌کشیدند! دقیقاً در میان تشویق‌هاست که عربستان گل مساوی را می‌زند و ورزشگاه خفه می‌شود! ای بابا الان موقع تشویق است! پس روحیه تیم چی می‌شه؟
اما این پایان کار نیست! تنها یک دقیقه پس از گل دوم عربستان، تصویربردار نمایی بازتری از ورزشگاه را نشان می‌دهد. بدون اغراق 70 درصد تماشاگران رفته‌اند! مابقی تماشاگران هم یا به دایی فحش می‌دهند و یا عربستان را تشویق می‌کنند!
دوم؛ علی دایی
با احترام به علی پروین، احمدرضا عابدزاده و خیلی‌های دیگر، علی دایی پرافتخارترین فوتبالیست ایران است. اما همانطور که قبلاً هم نوشته بودم، دایی را خیلی زودتر از زمان مناسبش سرمربی تیم ملی کردند. الان هم خیلی زودتر از زمان لازمش از کار برکنارش کردند. در واقع جناب کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال، بهترین گزینه برای سرمربیگری آینده تیم ملی ایران را سوزاند! اگر دایی چند سال بعد و با کسب تجربه بیشتر – به خصوص تجربه در برخورد با رسانه‌ها – به تیم ملی می‌آمد، خیلی بهتر بود. حالا هم گزینه مناسبی برای جایگزینی او نداریم. افشین قطبی و محمد مایلی کهن دو گزینه ابتدایی مد نظر فدراسیون هستند. من شخصاً به شایستگی‌های قطبی برای سرمربیگری تیم ایران شک دارم، چرا معتقدم پارسال هم استلی تیم پرسپولیس را جمع کرد. مایلی کهن هم که بارها امتحانش را پس داده است!
شاید بهترین راه کار، گذاردن شخصی متین و با اخلاق در کنار دایی بود. کسی مانند دکتر زادمهر که عامل نجات دایی و سایپا از بحران خود ساخته دایی در لیگ دو سال قبل بود. و پس از حضور او و کنترل برخوردهای دایی سایپا توانست قهرمان لیگ برتر شود.
سوم؛ احمدی نژاد
نمی‌خواهم وارد بحث سیاسی شوم. اما خنده‌دارترین موضوع تلاش برای ربط دادن باخت ایران به حضور احمدی‌نژاد در ورزشگاه است. من خودم شخصاً شاهد صحنه ورود احمدی‌نژاد به ورزشگاه بودم. تماشاگران چنان ابراز احساسات کردند که واقعاً جای تعجب داشت. موج مکزیکی‌ای که همزمان با حضور احمدی‌نژاد در ورزشگاه راه افتاد، باعث شد تا گزارشگر استرالیایی شبکه Fox Sport نسبت به حضور احمدی‌نژاد واکنش نشون بده.
تحلیل جدول رده‌بندی و بازی‌های آینده
از آنجایی که همیشه ما با از دست دادن فرصت‌ها دنبال آخرین سهمیه جام جهانی هستیم، این بار هم در حالی که تاکنون 9 امتیاز از 15 امتیاز ممکن را از دست داده‌ایم، باید تمام 9 امتیاز بازی‌های آینده از آن خود کنیم وگر نه کارمان به اما و اگر خواهد کشید.
در حال حاضر، کره شمالی، کره جنوبی، عربستان، ایران و امارات به ترتیب با 10، 8، 7، 6 و 1 امتیاز اول تا پنجم هستند که در این بین، کره جنوبی با 4 بازی، یک بازی از بقیه کمتر انجام داده است.
همانطور که بالا نیز اشاره کردم، اگر ایران موفق شود هر سه بازی آینده خود را با پیروزی پشت سر بگذارد، قطعاً به جام جهانی صعود خواهد کرد. اما با در نظر گرفتن این که بازی مقابل کره شمالی و کره جنوبی در زمین حریفان برگزار خواهد شد، نمی‌توان به سادگی از پیروزی در این دو دیدار سخن به میان آورد.
شرایط جدول در گروه دوم منطقه آسیا به گونه‌ایست که احتمالاً تا روز پایانی تکلیف سه تیم ایران، عربستان و کره شمالی مشخص نخواهد شد. اما به نظر من، کسب 7 امتیاز از سه بازی باقی مانده نیز می‌تواند ما را به عنوان تیم سوم گروه همچنان امیدوار به صعود به جام جهانی نگه دارد.
به این ترتیب و با توجه به دیدار بسیار سخت روز آخرمان مقابل کره جنوبی، پیروزی در دیدار خارج از خانه مقابل کره شمالی و دیدار خانگی مقابل امارات، حکم مرگ و زندگی را در زنده نگاه داشتن امیدهایمان بازی می‌کند.
با در نظر گرفتن حالت‌های متفاوت، چیزی که مشخص است، رقابت بسیار کره شمالی، عربستان و ایران در دیدارهای آینده خواهد بود. به نحوی که اگر ایران به جای 9 امتیاز بتواند تنها 7 امتیاز از سه دیدار آینده‌اش کسب کند، انگاه با یک امتیاز جابجایی بین عربستان و کره شمالی رتبه ایران بین دوم تا چهارم متغیر خواهد بود.

استقلال حرارت کوره ذوب آهن را حس کرد

با توقف دو تیم استقلال تهران و پرسپولیس در هفته بیست و نهم لیگ برتر، موقعیت آبی‌پوشان در صدر جدول به خطر افتاد و پرسپولیس هم نشان داد که علی رغم کسب نتایج بهتر نسبت به فصل گذشته، حرفی برای گفتن مقابل استقلال و ذوب آهن ندارد.
در هفته بیست و نهم این رقابت‌ها، استقلال تهران در یک دیدار جنجالی مقابل پیکان، که با اعتراض‌های پیاپی قلعه‌نوعی و مدیرروستا به سوت‌های تیم داوری همراه بود، نتوانست برنده از میدان بیرون بیاید و با از دست دادن دو امتیاز حساس، صدای نفس‌های ذوب آهن را پشت سر خود حس می‌کند.
ذوب آهن در دیداری به مراتب ساده‌تر با شکست استقلال اهواز هم اکبر میثاقیان را از کار بیکار کرد و هم خودش را به یک امتیازی استقلال رساند تا بیش از هر زمان دیگری به قهرمانی امیدوار شود. ارزش برد ذوب آهن زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم پرسپولیس و سپاهان، تیم‌های سوم و چهارم جدول با تقسیم امتیازات در دیدار مستقیمشان، عملاً از کورس قهرمانی خارج شدند.
در انتهای جدول هم، داماش با غلبه بر ابومسلم، ضمن امیدوار شدن به بقا در لیگ برتر، حاشیه امنیت ابومسلم را نیز از بین برد. برق و پیام هم دوباره شکست خوردند که در این بین فرشاد پیوس سرمربی برق پس از این شکست از کار خود بر کنار شد و رسول کربکندی جایگزین او شد.
در ادامه این رقابت‌ها و در حساس‌ترین دیدار فصل، روز چهارشنبه 14 اسفند 1387، ذوب آهن میزبان استقلال تهران خواهد بود. نتیجه این دیدار تأثیر به سزایی در تعیین قهرمان هشتمین دوره لیگ برتر ایران خواهد داشت. ذوب آهن خوب می‌داند که هم امتیاز شدن با استقلال برایش هیچ فایده‌ای ندارد، چرا که تفاضل گل بالای استقلال حکم به برتری این تیم خواهد داد. به همین دلیل و برای گریز از هر گونه اما و اگر، ذوب آهنی‌ها باید استقلال را در این دیدار خانگی شکست دهند تا با دو امتیاز برتری نسبت به آبی‌پوشان پایتخت و دیدارهای نسبتاً آسانترشان تا انتهای فصل، بتوانند به قهرمانی لیگ برتر برسند. سه دیدار از چهار دیدار دو تیم ذوب آهن و استقلال در چهار هفته پایانی، کاملاً مشابه است. دیدارهای خانگی مقابل پیام و ملوان و دیدار خارج از خانه مقابل فولاد. اما استقلال یک دیدار خانگی مقابل سایپا دارد و ذوب آهن یک دیدار خارج از خانه مقابل برق.
×××
جدول رده‌بندی پیش‌بینی کنندگان
نتایج لیگ پیش‌بینی کنندگان
جدول رده‌بندی لیگ پیش‌بینی کنندگان
جدول مسابقات حذفی پیش‌بینی کنندگان

آیا فرشاد پیوس آخرین بخت قهرمانی را نیز از پرسپولیس گرفت؟

در یکی از کم گل‌ترین هفته‌‌های لیگ برتر که در مجموع 18 گل به ثمر رسید، گلزن سابق پرسپولیس (فرشاد پیوس)، در سمت سرمربیگری برق شیراز، امیدهای تیم محبوبش را برای رسیدن به قهرمانی لیگ هشتم به حداقل رساند و گل نزن مغضوب استقلال در دربی شصت و ششم (اکبرپور)، با تک گل سه امتیازیش، به بحران ناشی از شکست سنگین هفته گذشته استقلال پایان داد.
در هفته بیست و هشتم این رقابت‌ها، پرسپولیس در دیداری مشابه اکثر دیدارهای این فصلش، با ارائه یک بازی سرد و کم رمق، نتوانست بر برق شیراز غلبه کند و این در حالی بود که برق، تمامی ده دیدار گذشته خود را به حریفانش واگذار کرده بود! البته بار دیگر به این نکته اشاره می‌کنم که نتایج پرسپولیس در فصل اخیر بهتر از فصل گذشته بوده است. پرسپولیس که تا پایان هفته بیست و هشتم لیگ کنونی 48 امتیاز کسب کرده و با تفاضل گل 10+ پس از استقلال 56 امتیازی و ذوب آهن 53 امتیازی سوم است؛ در پایان هفته بیست و هشتم لیگ هفتم، با 45 امتیاز و تفاضل گل 4+، پس از سپاهان 50 امتیازی و صبای 46 امتیازی سوم بود. در واقع درخشش استقلال و ذوب آهن در این فصل و امتیاز از دست دادن‌‌های پرسپولیس در دیدار با تیم‌های پائین جدول، امیدهای این تیم را برای کسب عنوان قهرمانی بسیار کم‌رنگ کرده است. تساوی مقابل برق در شیراز، شکست مقابل ملوان در تهران و تساوی مقابل سایپا آن هم زمانی که سایپا در رتبه شانزدهم جدول بود؛ از جمله بازی‌هایی است که پرسپولیس می‌توانست در آن برنده باشد.
در دیگر دیدار حساس این هفته، استقلال تهران در یک نبرد پایاپای توانست با تک گل سیاوش اکبرپور، سه امتیاز با ارزش دیگر کسب کند. در مورد استقلال هم ذکر این نکته خالی از لطف نیست که آبی‌پوشان تهرانی سال گذشته و در پایان هفته بیست و هشتم، با 38 امتیاز و تفاضل گل صفر، در رتبه هشتم جدول ایستاده بودند!
در دیدارهای این هفته هر دو نماینده اصفهان هم با شکست رقبای خود، فشار را بر دو تیم استقلال و پرسپولیس بیشتر کردند. ذوب آهن، توانست مقاومت را که ظاهراً هنوز مست برد پر گل مقابل استقلال تهران بود، با سه گل شکست دهد و همچنان فاصله سه امتیازیش با استقلال تهران را حفظ کند. سپاهان هم در ادامه روند آهسته و پیوسته‌اش با یک گل بر پیکان غلبه کرد تا به یک امتیازی پرسپولیس برسد. دیدار هفته بیست و نهم استقلال با پیکان و سپاهان با پرسپولیس، دیدارهای جذاب و تعیین کننده‌ای خواهد بود.
به این ترتیب و در پایان هفته بیست و هشتم، استقلال، ذوب آهن و پرسپولیس همچنان اول تا سوم هستند و در قعر جدول هم سه تیم برق، پیام و داماش کماکان محتمل‌ترین تیم‌ها برای سقوط به لیگ دسته اول!
×××
جدول رده‌بندی پیش‌بینی‌ها
نتایج لیگ پیش‌بینی‌ها
جدول رده‌بندی لیگ پیش‌بینی‌ها
نتایج جام حذفی پیش‌بینی‌ها

چه کسی امیر را کشت؟

در هفته‌ای که همه نگاه‌ها و رجزخوانی‌ها در دربی پایتخت خلاصه می‌شد، باز هم تساوی و باز هم نتیجه 1 بر 1 حاصل تلاش پرسپولیس و استقلال بود. درهفته 26 و در حالی که از چندین روز پیش از بازی استقلال و پرسپولیس، بازیکنان، مربیان و مدیران هر دو تیم برای هم شاخ و شانه می‌کشیدند، اشتباهات مربیان در به بازی گرفتن مهره‌ها، بزرگترین عامل تکرار این نتیجه‌ی مکرر بود.
اشتباه مربی تازه وارد پرسپولیس در این بود که فارغ از هر سیستمی که برای پرسپولیس در نظر گرفته بود، تیمش را بدون مهاجم به زمین فرستاده بود! در واقع با آشکار شدن نفرات اصلی پرسپولیس، می‌شد این را حدس زد که این تیم برای شکست نخوردن مقابل استقلال چیده شده است. البته بیشتر این تقصیر در چینش مهر‌های پرسپولیس به افشین پیروانی بر می‌گردد که ظاهراً او مسوؤل انتخاب بازیکنان بوده است و نه وینگادا. در واقع تنها مهاجم پرسپولیس، نیکبخت بود که بنا به تشبیه استادانه فردوسی‌پور، اندامش در 28 سالگی، بسیار شبیه لی وونگ جائه دروازه‌بان 36 ساله کره‌جنوبی است!
دیگر اشتباه مهره‌چینی در پرسپولیس، استفاده از کریم باقری به عنوان یکی از یازده مرد آغاز کننده این دیدار بود. باقری و سبک بازیش در 37 سالگی، واقعاً یک استثنا در فوتبال ماست. اما بازی سنگین و نفسگیر ایران مقابل کره‌جنوبی آنهم تنها 48 ساعت پیش در دیدار سنگین پرسپولیس مقابل استقلال، رمقی برای این هافبک پر تلاش باقی نگذاشته بود. اگر حضور کم تأثیر باقری در یک ساعت اول بازی با استقلال با حضور در نیمه دوم بازی جابجا می‌شد، باقری و پرسپولیس می‌توانستند از خستگی هافبک‌های استقلال استفاده بیشتری ببرند.
اما از سوی دیگر، استقلال ترکیب اولیه‌اش بسیار عالی چیده شده بود. نتیجه این مهره‌چینی خوب قلعه‌نوعی وقتی خودش را نشان داد که تب پرسپولیس از هیجان ناشی از دربی، افتاد و استقلال رفته رفته بر بازی مسلط شد. این تسلط در نیمه دوم منجر به گلی شد که با پاس خوب برهانی و زیرکی و دقت جباری به ثمر رسید. قلعه‌نوعی تقریباً در تمام طول بازی بی نقص بود، به جز هنگامی که سیاوش اکبرپور را تعویض کرد. اکبرپور که با سبک بازی‌اش نفس خط دفاع پرسپولیس را گرفته بود، ناگهان دو موقعیت خوب را از دست داد تا قلعه‌نوعی به آن عادت پروینی و بدش روی بیاورد. قلعه‌نوعی از دست اکبرپور عصبانی شد و او را که یکی از بهترین بازیکنان تیمش در آن روز بود تعویض کرد و علی علیزاده را به میدان فرستاد. علیزاده در اثر یک اشتباه آماتوری، یک پنالتی را در ثانیه‌های آخر بازی تقدیم به تیم سابقش کرد و به این ترتیب، استقلال در دورانی که بهترین نتایجش را کسب کرده است، برای هفتمین بار پیاپی نتوانست پرسپولیس را، که واقعاً در شرایط بدی بود، شکست دهد.
به اعتقاد من، با این نتیجه، پرسپولیس تیم بازنده میدان بود که عملاً با رؤیای قهرمانی وداع کرد و قلعه‌نوعی بزرگترین بازنده این بازی بود که با تعویض از روی عصبانیتش، تیمش را از این برد محروم کرد.


اما صرف نظر از دربی پایتخت، ذوب آهن با شکست مقابل سایپای احیا شده توسط مایلی کهن، فاصله‌اش با استقلال به 6 امتیاز افزایش یافت. صبا هم در دیداری که به نظر آسان می‌رسید، نتوانست در دیدار خانگی‌اش بر داماش قعرنشین غلبه کند. اما سپاهان از عدم پیروزی استقلال تهران، پرسپولیس، ذوب آهن، صبا و مس نهایت استفاده را برد و با شکست راه آهن، فاصله‌اش را با پرسپولیس به 3 امتیاز کاهش داد و در رده چهارم جای گرفت.
هم اکنون در جدول رده‌بندی، استقلال با 53 امتیاز پیشتاز بلامنازع این رقابت‌هاست. ذوب آهن با 47 امتیاز دوم است و پرسپولیس با 44 امتیاز سوم.

در جدول دیدارهای خانگی، مس از تساوی خانگی استقلال مقابل پرسپولیس استفاده کرد و توانست پس از مدت‌ها به صدر جدول بازگردد.
آبی‌پوشان تهرانی، کماکان صدرنشین دیدارهای خارج از خانه و دیدارهای دور برگشت لیگ هشتم نیز هستند. هر چند که در دور برگشت لیگ هشتم، سایپا، شانه به شانه استقلال، 22 امتیاز کسب کرده است.

در ادامه این رقابت‌ها و در روزهای سه‌شنبه بیست و نهم و چهارشنبه سی‌ام بهمن، 9 دیدار هفته‌ی بیست و هفتم برگزار خواهد شد. در این هفته دیدار مستقیمی بین تیم‌های بالای جدول برگزار نخواهد شد. پرسپولیس در آزادی میزبان ابومسلم خواهد بود و استقلال در شیراز میهمان مقاومت سپاسی. سپاهان در جستجوی یک برد دیگر در اصفهان، پذیرای برق خواهد بود؛ که این روزها همانند سابق می‌بازد و حضور فرشاد پیوس نتوانسته تأثیر مثبتی در روند نا امید کننده این تیم داشته باشد. یکی از جذاب‌ترین دیدارهای این هفته بازی مس و فولاد در کرمان خواهد بود. مس تنها تیمی است که هنوز در خانه شکست نخورده است و فولاد تیمی است که 46 درصد دیدارهای خارج از خانه‌اش را برده است.
در نهایت، هر چند که از لحاظ ریاضی خیلی زود است که بتوان راجع به قهرمان این دوره صحبت کرد، اما اگر استقلال در سه بازی آینده‌اش و پیش از بازی هفته سی‌ام مقابل ذوب آهن در اصفهان، امتیازی از دست ندهد و در عوض ذوب آهن در این سه دیدار امتیاز از دست بدهد، عدم شکست استقلال در بازی هفته سی‌ام مقابل ذوب آهن، می‌تواند منجر به قهرمانی زود هنگام آبی‌پوشان تهرانی در لیگ هشتم شود.
×××
جدول رده‌بندی کلی پیش‌بینی‌‌ها

نتایج دیدارهای لیگ پیش‌بینی

جدول رده‌بندی لیگ پیش‌بینی

چه تیمی می‌تواند استقلال را متوقف کند؟

در هفته بیست و چهارم لیگ برتر ایران، با این که استقلال نتوانست فاصله‌اش را با ذوب آهن افزایش دهد، اما بار دیگر به یک برد قاطع رسید تا این سوال در ذهن تیم‌های دیگر ایجاد شود: چه تیمی می‌تواند استقلال را متوقف کند؟

استقلال چهارمین برد پیاپی فصلش را با درهم کوبیدن همنام اهوازیش جشن گرفت و با سه گل زیبا توانست به رکورد 55 گل زده در 24 بازی برسد. گل زیبای آرش برهانی که روی حرکت زیباتر مجتبی جباری به ثمر رسید، در واقع مهر تأئیدی بود بر شایستگی‌‌های تیم استقلال و بازیکنان و سرمربی این تیم. استقلال پس از این دیدار در 226 دیداری که تاکنون در هشت دوره لیگ برتر برگزار کرده، 349 گل به ثمر رسانده که میانگین آن 1.54 گل در هر بازی است. اما جالب اینجاست که استقلال پیش آغاز فصل با 294 در 202 بازی، میانگین 1.46 گل در هر دیدار را داشت که دقیقاً برابر با میانگین گل زده پرسپولیس در طول هفت دوره گذشته لیگ برتر بود. اما در لیگ هشتم، به ثمر رساندن 55 گل در 24 بازی (میانگین 2.29 گل در هر دیدار)، یک دستآورد بزرگ برای آبی پوشان تهرانی به حساب می‌آید.
پرسپولیس که این روزها، حال و روز خوشی ندارد، توانست با یک گل دیر هنگام که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید، تیم قعرنشین جدول، پیام را شکست دهد تا هنوز کور سوی امیدی به دیدارهای آینده داشته باشد.
ذوب آهن هم در دربی اصفهان، بار دیگر سپاهان را شکست داد تا همانند استقلال و پرسپولیس حریف هفته بیست و چهارم خود را، هم در دیدار رفت (هفته هفتم) و هم در دیدار برگشت شکست داده باشد.
از دیگر نتایج جالب این هفته، برد خارج از خانه سایپا مقابل برق بحران زده بود. سایپا با برد 2 بر 1 مقابل نماینده محبوب شیراز، از مجموع 21 امتیاز دور برگشت، 16 امتیاز به دست آورده که رکورد قابل توجهی است. از سوی دیگر برق به چند رکورد ناخوشایند خود در این فصل دامنه زد! برق برای پانزدهمین هفته پیاپی در حسرت پیروزی باقی ماند. برای هفتمین هفته پیاپی شکست خورد و تمام شش دیدار دور برگشت خود را تاکنون واگذار کرده است!
صبا هم با برد 2 بر صفر مقابل مقاومت، یک پله در جدول رده‌بندی بالاتر رفت و در رتبه چهارم ایستاد. مقاومت با 7 امتیاز از 7 بازی دور برگشت خود، عملکردش تا حدودی متزلزل بوده است. در عوض صبا، در نیم فصل دوم چهره‌ای به مراتب بهتر از نیم فصل اول داشته است.
در جدول رده‌بندی هم اکنون استقلال تهران صدرنشین است. صدرنشینی استقلال تنها منوط به جدول کلی رقابت‌ها نیست، استقلال در جدول دیدارهای خانگی و دیدارهای خارج ار خانه و جدول رده‌بندی نیم فصل دوم صدرنشین است! پس از استقلال که 49 امتیازی است، ذوب آهن با 44، پرسپولیس با 40 و صبا با 38 امتیاز دوم تا چهارم هستند.
×××
اما در ادامه این رقابت‌ها و برای دومین بار در طول 25 هفته لیگ، روز چهارشنبه قرار است که همه تیم‌ها در یک روز به میدان بروند! پیش از این تنها یک بار در هفته چهارم، همه بازی‌‌ها در یک روز برگزار شده بود!

به هر حال روز چهارشنبه، ابتدا پرسپولیس در رشت میهمان داماش دیگر تیم قعرنشین لیگ است. با توجه به شرایط کنونی جدول، اگر پرسپولیس خیال قهرمان شدن دارد، از همین هفته باید تمام سه امتیازهای ممکن را کسب کند و در آرزوی از دست دادن امتیاز از سوی استقلال و ذوب آهن بماند.
استقلال در خانه خود، به میهمانی راه آهن می‌رود. هر چند که نتایج اخیر استقلال واقعاً چشمگیر بوده است و به نظر می‌رسد که بردن راه آهن در آزادی کار چندان مشکلی برای استقلال نباشد، اما نباید از سه نکته غافل شویم. اول این که بازی بعدی استقلال مقابل پرسپولیس است و طبق یک عادت غلط، بازیکنان استقلال ( و پرسپولیس) بسیار محتاط تر از همیشه در دیدار قبل از دربی پایتخت ظاهر می‌شوند. دوم این که راه آهن درنیم فصل دوم تاکنون 16 امتیاز از 21 امتیاز موجود را کسب کرده و سه هفته پیاپی است که پیروز از زمین خارج می‌شود. سومین مورد، تنها یک بحث آماری است در مورد لیگ هشتم. تا پایان هفته بیست و چهارم لیگ، هنوز هیچ تیمی نتوانسته است، پنج پیروزی متوالی کسب کند! به هر حال در این بازی امید همه تیم‌های مدعی به پیروزی شاگردان محمود یاوری است.
×××
جدول رده‌بندی پیش بینی مسابقات

نتایج لیگ پیش بینی مسابقات

جدول رده‌بندی لیگ پیش بینی مسابقات

مربی خارجی یا مدیر خارجی؟

حدوداً پنج ماه پیش مقایسه‌ای بین وب‌سایت فدراسیون فوتبال ایران و وب‌سایت لیگ برتر انگلیس انجام دادم که البته موافقان و مخالفان زیادی در پی داشت. باید اذعان کنم که در این پنج ماه، وب‌سایت فدراسیون فوتبال ایران تغییرات مثبت بسیاری داشته و حالا خیلی از اطلاعاتی که باید در یک چنین وب‌سایتی وجود داشته باشد، وجود دارد و این یک حرکت مثبت از سوی فدراسیون فوتبال است.
اما اختلاف نظرهای اخیر مسؤولان سازمان لیگ برتر ایران و مربیان تیم‌های فوتبال لیگ برتر ایران (به خصوص امیر قلعه‌نوعی) در مورد فشردگی بازی‌ها، توجه مرا به این نکته جلب کرد که واقعاً نحوه توزیع بازی‌های لیگ برتر ایران در طول فصل چگونه بوده است؟
علاوه بر این، یکی دیگر از اعتراض‌‌ها در مورد برنامه‌ریزی بازی‌ها است. مسؤولان باشگاه پرسپولیس معتقدند که دیدارهای خانگی پرسپولیس به طرز محسوسی در روزهای جمعه و تعطیل قرار داده نمی‌شود!
با این مقدمه به بررسی دو مورد مذکور می‌پردازم.
آیا واقعاً عدم برگزاری بازی‌های پرسپولیس در روز جمعه و یا روزهای تعطیل با هدف خاصی صورت می‌گیرد؟
در حالی که بر اساس قانون فیفا در مورد دیدارهای رفت و برگشت در لیگ، همه تیم‌ها باید نیمی از دیدارهایشان را در خانه برگزار کنند و مابقی را خارج از خانه، دو تیم استقلال تهران و پرسپولیس در طول یک فصل (34 بازی) 20 بار در خانه خود به میدان می‌روند! 17 دیدار خانگی، دیدار مابین پرسپولیس و استقلال و دو دیدار مقابل راه آهن و سایپا. با این تفاسیر عدم رعایت قانون تا اینجا به نفع دو تیم تحت حمایت مالی سازمان تربیت بدنی است!
اما در فصل جاری بین همین دو تیم هم، این امتیاز غیر قانونی به طور یکسان توزیع نشده است.
به نمودارهای زیر توجه کنید.

نمودار 1

نمودار 2

از مجموع 20 بازی خانگی (!) برای هر یک از دو تیم پرسپولیس و استقلال، تاکنون 16 بازی برگزار شده است، زمان چهار بازی دیگر مشخص شده و تنها زمان یک بازی برای هر دو تیم هنوز از سوی سازمان لیگ برتر اعلام نشده است. بنابراین زمان برگزاری 19 بازی از 20 بازی خانگی دو تیم استقلال و پرسپولیس قابل بررسی است.
این بررسی نشان می‌دهد که استقلال تهران تاکنون هفت دیدار خود را در روز جمعه و دو دیدار را هم در ایام تعطیل (27 مرداد 1387 – روز ولادت امام دوازدهم و اول فروردین 1388) برگزار کرده و یا خواهد کرد. به عبارت دیگر استقلال تهران بیش از 47 درصد دیدارهای خانگی‌اش در روزهای تعطیل برنامه‌ریزی شده که می‌تواند منجر به درآمدزایی بیشتر در اثر فروش بلیط و کسب نتیجه بهتر در اثر تعداد تماشاگر بیشتر شود.
از سوی دیگر، پرسپولیس از مجموع 19 دیدار خانگی قابل بررسی‌اش، 15 دیدار خود را در روزی به غیر از یک روز تعطیل برگزار کرده و یا خواهد کرد. در برنامه‌ریزی سازمان لیگ، پرسپولیس 3 دیدار در روز جمعه و یک دیدار در روز سه‌شنبه 19 آذر (عید قربان) داشته و یا خواهد داشت.
بنابراین بار دیگر این سوال در ذهن من تداعی می‌شود که آیا واقعاً هدفی پشت پرده این اختلاف هست؟
و اما با انجام این بررسی، یک نکته دیگر توجه مرا جلب کرد. سوال این است:

پراکندگی بازی‌های لیگ برتر ایران، در طول سال (سال فوتبالی) و در ایام هفته چگونه است؟
تعداد بازی‌های انجام شده در هر ماه از مرداد 1387 (August 2008)، که بازی‌های هشتمین دوره لیگ برتر شروع شده، تا پایان هفته سی و دوم لیگ برتر (11 فروردین 1388) که برنامه آن توسط سازمان لیگ اعلام شده است، در نمودار 3 با رنگ سبز، نشان داده شده است. در این نمودار آمار مشابهی در مورد لیگ برتر انگلیس هم ارائه شده است.
همانطور که در نمودار 3 به رنگ سرمه‌ای مشاهده می‌شود، لیگ برتر انگلیس در دو مقطع زمانی دچار یک افت در تعداد بازی‌های لیگ می‌شود. یکی در در اوایل فصل و دیگری در ماه‌های بهمن و اسفند. البته این افت‌ها دلیل دارند و آن هم برگزاری بازی‌های جام یوفا، لیگ قهرمانان اروپا و بازی‌های مقدماتی جام جهانی است. اما ذکر این نکته ضروری است که 9 تیم انگلیسی در مسابقات مختلف اروپایی شرکت دارند. چهار تیم حاضر در لیگ قهرمانان اروپا هر کدام بین شش تا 15 دیدار در طول فصل برگزار می‌کند. پنج تیم حاضر در جام یوفا هم بین پنج تا 18 دیدار در طول یک فصل برگزار می‌کنند. تیم ملی انگلیس هم در طول برگزاری لیگ برتر، هفت بار باید برای مسابقات مقدماتی جام جهانی به میدان برود و سه بازی دوستانه هم برگزار کند. علاوه بر این مسابقات FA Cup و جام حذفی انگلیس هم که هر کدام هشت مرحله دارند، برگزار می‌شود.

نمودار 3

حالا اگر دوباره به نمودار 3 نگاه کنیم و در نظر بگیریم که تیم ایران در طول برگزاری رقابت‌های لیگ برتر، پنج بازی مقدماتی جام جهانی، دو بازی مقدماتی جام ملت‌های آسیا و دو بازی دوستانه داشته و یا خواهد داشت، تعداد بازی‌های ملی ایران و انگلیس در طول فصل تقریباً برابر خواهد بود. اما نکته اینجاست که تمامی ده دیدار برنامه‌ریزی شده تیم ملی انگیس در روز دیدارهای رسمی فیفا و یا روز دیدارهای دوستانه فیفا قرار دارد. اما این قضیه در مورد ایران کمی متفاوت است. فدراسیون فوتبال ایران در حد فاصل مرداد ماه تا اردیبهشت، چهار روز از نه روز نامگذاری شده توسط فیفا برای دیدارهای ملی را از دست داده است. هر دو دیدار دوستانه ایران در روزی خارج از روزهای تقویم فیفا برگزار شده است. قانون فیفا در این مورد صریح و روشن است: اگر دیداری در سطح ملی، در خارج از روزهای تعیین شده توسط فیفا برگزار شود، دیدارهای باشگاهی اولویت خواهند داشت و باشگاه‌ها مختار هستند که بازیکنان خود را به تیم ملی ندهند. مسأله وقتی خنده‌دارتر می‌شود که بدانیم هر دو دیدار ایران از سری رقابت‌های مقدماتی جام ملت‌های آسیا هم در روزی غیر روز فیفا برگزار شده است. در واقع مشکل برنامه‌ریزی فوتبال فقط به داخل ایران بر نمی‌گردد، بلکه کنفدراسیون فوتبال آسیا هم در مقاطعی برای خودش ساز مخالف می‌زند!
به هر حال، افت ابتدای فصل در تعداد بازی‌ها، به دلیل بازی تیم ملی ایران با عربستان بوده است. دیداری که در روز دیدارهای رسمی فیفا شده است و طبق قانون، باشگاه‌ها موظف بوده‌اند بازیکنان را پنج روز (پنج روز، شامل روز بازی هم می‌شود) به تیم ملی تحویل بدهند. اما به جای پنج روز، 13 روز قبل از بازی با عربستان، بازی‌های لیگ متوقف شد و تا پنج روز پس از آن هم متوقف باقی ماند! این موضوع در ماه مهر و برای بازی مقابل کره‌شمالی هم تکرار شد، اما خوشبختانه تعطیلی این مطقع از 18 روز به 9 روز کاهش یافت. بار دیگر در ماه آبان و برای دیدار مقابل امارات، لیگ به مدت 14 روز تعطیل شد. این بار دیدار ایران با امارات حتی در روز دیدارهای رسمی فیفا هم نبود، بلکه در روز دیدارهای دوستانه فیفا بود که طبق قانون، باشگاه‌ها حق دارند بازیکنان را تا 48 ساعت پیش از شروع بازی در باشگاه نگه دارند.
در واقع یکی از دلایل برگزاری نامنظم بازی‌های لیگ، اردوهای نامتعارف تیم ملی بوده است که معتقدم مقصر آن سرمربی کنونی تیم ملی نیست، ولی سرمربی تیم ملی، می‌تواند پایان بخش این بدعت نادرست باشد.
برای این که قیاس برنامه‌ریزی لیگ ایران با لیگ انگلیس، قیاس مع الفارغ نباشد، بد نیست به یازی‌های جام حذفی ایران و بازی‌های باشگاهی در سطح آسیا هم اشاره‌ای داشته باشم. در جام حذفی ایران، تیم‌ها بین یک تا پنج دیدار برگزار می‌کنند، که بسیار کمتر از حد استاندارد است. بازی‌های باشگاهی در سطح آسیا هم محدود است به شش بازی برای چهار تیم، در دور مقدماتی، که از اواخر اسفند (20 اسفند) شروع می‌شود و تا 30 اردیبهشت ادامه خواهد داشت. پس از آن بسته به موفقیت تیم‌ها، ممکن است تعداد بازی‌ها به 11 دیدار هم برسد، که البته در فصل آیندهء لیگ برتر قرار خواهد داشت.
در نهایت نباید از یاد ببریم که لیگ برتر انگلیس 38 هفته دارد و در هر هفته ده بازی برگزار می‌شود، اما لیگ برتر ایران 34 هفته دارد و در هر هفته 9 بازی برگزار می‌شود. به عبارت دیگر لیگ برتر ایران 74 بازی کمتر از لیگ برتر انگلیس دارد.
تمام این موارد، ذهن مرا به این سوال می‌کشاند که آیا بهتر نیست به جای استخدام مربی خارجی، مدیران و برنامه‌ریزان خارجی را به استخدام فدراسیون فوتبال در بیاوریم؟
فارغ از مسأله پراکندگی بازی‌ها در هر ماه، این مسأله که بازی‌ها در چه روزی از روزهای هفته هم برگزار می‌شوند، می‌تواند تأثیر به سزایی در درآمدزایی فدراسیون، سازمان لیگ و باشگاه‌ها داشته باشد.
نمودار 4 تعداد بازی‌های برگزار شده در روزهای میان هفته و یا آخر هفته و ایام تعطیل را برای لیگ ایران و انگلیس، نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که تعداد آخر هفته‌ها در طول هر دو لیگ 41 آخر هفته است و در این نمودار، روز پنجشنبه و جمعه در ایران و شنبه و یک‌شنبه در انگلیس، به عنوان آخر هفته منظور شده است. مورد دیگر سایر تعطیلات است که در طول برگزاری لیگ برترانگلیس 2 روز تعطیلی وجود دارد و در طول برگزاری لیگ برتر ایران، 21 روز. با توجه به این که تعداد دیدارها در این دو لیگ متفاوت است، بهتر است به جای مقایسه تعداد بازی‌ها در ایام هفته، درصد بازی‌ها مورد بررسی قرار بگیرد.

نمودار 4

نمودار 5 بیانگر درصد بازی‌های انجام شده در روزهای میان هفته و یا آخر هفته است و همانطور که نشان داده شده است، 85 درصد بازی‌های لیگ برتر انگلیس، آخر هفته برگزار شده است در حالی که این آمار برای لیگ برتر ایران تنها 46 درصد است. نکته جالب‌تر این است که آن 15 درصد دیدارهای برگزار شده در روزهای میان هفته مربوط به لیگ برتر انگلیس، بدون استثنا یا 19:45 آغاز می‌شود و یا 20:00! اما در لیگ برتر ایران، بازی‌های میان هفته، که تعدادشان از بازی‌های آخر هفته بیشتر هم هست، عموماً در ساعات میانی روز برگزار شده‌اند، به جز در ماه رمضان که آن هم دلیلش واضح است.

نمودار 5

به این ترتیب، فدراسیون فوتبال، سازمان لیگ برتر و باشگاه‌های لیگ برتر، همگی از عدم برگزاری بازی‌ها در روزهای پایانی هفته متحمل هزینه پنهانی می‌شوند که هزینه چندان کوچکی هم به شمار نمی آید.
در نهایت بار دیگر به این نکته اشاره می‌کنم که به نظر می‌رسد، آنچه بیش از مربیان خارجی برای فوتبال ایران (بخوانید ورزش) واجب است، حضور مدیران و برنامه‌ریزان خارجی است. البته نه برای ماندگار بودن در سیستم فوتبال ایران، بلکه برای تعلیم مدیران ورزشی ایرانی و ماندگار کردن نظم و انضباط اروپایی در سطوح مدیریتی فوتبال ایران.

چهارمین برد پیاپی ابومسلم و حاشیه امنیت استقلال تهران

هفته بیست و سوم لیگ برتر ایران در حالی پیگیری شد که استقلال تهران از عدم پیروزی تیم‌های دوم تا هفتم جدول، نهایت استفاده را برد و با تحمیل اولین شکست نیم فصل دوم به صبا، فاصله‌اش را با ذوب آهن، نزدیک‌ترین رقیبش در جدول رده‌بندی، به پنج امتیاز رساند.

در هفته بیست و سوم این رقابت‌ها و در حساس‌‌‌ترین دیدار استقلال تهران در حالی که آرش برهانی، بهترین گلزن لیگ را در اختیار نداشت؛ با درخشش فرهاد مجیدی، ستاره نیمکت نشین خود توانست تیم سرسخت صبا را دو بر یک شکست. اهمیت کار استقلال وقتی نمایان می‌شود که بدانیم استقلال اولین شکست فصلش را مقابل همین صبا پذیرفته بود. از سوی دیگر در حالی که استقلال در پایان هفته ششم، با پنج امتیاز در رتبه شانزدهم ایستاده بود، در شش هفته آغازین نیم فصل دوم، با کسب پانزده امتیاز، عملکرد خیره کننده‌ای داشته است. نکته دیگر این که استقلال در پایان هفته بیست و سوم لیگ برتر دوره قبل (87-1386) با 36 امتیاز در پله چهارم ایستاده بود و هم اینک 46 امتیاز از 23 بازی خود به دست آورده است. بررسی عملکرد استقلال را با اشاره به گل زده و خورده این تیم به اتمام می‌رسانم. استقلال با 52 گل زده و میانگین بیش از دو گل زده در هر بازی (2.26) و تفاضل گل 27+، سیزده گل بیشتر از دومین خط حمله برتر لیگ (ذوب آهن با 39 گل) به ثمر رسانده است.
دیگر دیدار حساس این هفته دو تیم مس و پرسپولیس در کرمان برگزار کردند که برنده‌ای در بر نداشت و دو تیم به تساوی 1 بر 1 رضایت دادند. در این دیدار که مس انصافاً بهتر از پرسپولیس بازی کرد، با به ثمر رساندن یک گل مردود از پذیرش اولین شکست خانگی در این فصل قصر در رفت. اما در مورد پرسپولیس هم بد نیست که مقایسه‌ای بین عملکرد این تیم در این فصل و فصل قبل که به قهرمانی پرسپولیس منجر شده بوده، داشته باشیم. پرسپولیس در این فصل تاکنون با 37 امتیاز از 23 بازی و 38 گل زده و 31 گل خورده در رتبه چهارم قرار گرفته است و عملکردش دائماً مورد انتقاد بوده است. اما جالب اینجاست که پرسپولیس فصل گذشته در پایان هفته بیست و سوم با گل زده و گل خورده دقیقاً برابر با این فصل و تنها با سه امتیاز بیشتر نسبت به این فصل (40 امتیاز)، صدرنشین لیگ بوده است. هر چند که پرسپولیس در صورت داشتن آن سه امتیاز بیشتر، در این فصل، هم اکنون می‌توانست سوم باشد، اما این بررسی نشان می‌دهد که پرسپولیس بسیار مشابه فصل گذشته ظاهر شده است و این دو تیم استقلال تهران و ذوب آهن بوده‌اند که پیشرفت محسوسی نسبت به فصل گذشته‌شان داشته ‌اند (ذوب آهن در پایان هفته بیست و سوم لیگ برتر دوره قبل، با 27 امتیاز در رتبه چهاردهم بود).
تا صحبت از ذوب آهن است بد نیست به دومین شکست سنگین این تیم مقابل ابومسلم در فصل جاری هم اشاره‌ای بکنم. ذوب آهن کلاً در این فصل 4 شکست داشته که دو شکست از این 4 شکست مقابل ابومسلم رقم خورده است. ذوب آهن در دور رفت و در مشهد با نتیجه 4 بر 0 مغلوب ابومسلم شد و در دور برگشت هم 3 بر 0 در فولاد شهر نتیجه را به این تیم ریشه‌دار مشهدی واگذار کرد! این دو شکست برای ذوب آهن به قیمت از دست دادن صدرنشینی و اختلاف 5 امتیازی با استقلال تمام شده است. از سوی دیگر ابومسلم، با کسب چهارمین برد پیاپی خود، 28 امتیازی شد و شانس خود را برای بقا بیش از پیش افزایش داد. ذکر این نکته ضروری است که به جز ابومسلم، تنها دو تیم در این فصل توانسته‌اند 4 برد پیاپی کسب کنند. پیکان در حد فاصل هفته پنجم تا هشتم مقابل ابومسلم، راه آهن، ملوان و استقلال اهواز به چهار برد پیاپی دست یافته بود (هر چند که هفته پنجم لیگ برتر مابین هفته دهم و یازدهم برگزار شد). دیگر تیمی که توانسته به چهار برد پی در پی در لیگ هشتم دست یابد، استقلال تهران است که یک بار در حد فاصل هفته دهم تا سیزدهم مقابل مقاومت، پاس، پیکان و ذوب آهن به چهار برد رسیده است و یک بار از هفته شانزدهم تاکنون نوزدهم مقابل سایپا، پیام، ابومسلم و داماش به چهار برد متوالی رسیده است.
از دیگر نتایج جالب هفته بیست و سوم برد 4 بر 1 و خارج از خانه پاس مقابل پیام بود. پاس که پیش از این از 11 بازی خارج از خانه‌اش تنها یک برد مقابل سایپا دشت کرده بود، توانست از بحران موجود در تیم پیام نهایت استفاده را برده و این تیم را شکست دهد. از سوی دیگر پیام با این باخت، کماکان در قعر جدول رده‌بندی و جدول بازی‌های خانگی جا خوش کرد!
سایپا هم که این روزها با مایلی کهن خوب نتیجه می‌گیرد، توانست دیگر تیم قعرنشین لیگ، داماش را با نتیجه 4 بر 1 شکست دهد و 29 امتیازی شود. سایپا در نیم فصل دوم، پس از استقلال تهران، بهترین نتایج را به دست آورده است. به این ترتیب سایپا تاکنون همانند فصل قبل در پایان هفته بیست و سوم، 29 امتیازی است!
فولاد هم در اهواز ضمن کسب چهارمین برد خانگی خود، ششمین شکست متوالی را به برق تحمیل کرد، که این شکست منجر به برکناری محمد عباسی از سمت سرمربیگری برق و جایگزینی او با فرشاد پیوس شد.
اما سپاهان تیم سوم جدول هم مانند اکثر بالانشینان، در این هفته به پیروزی نرسید و مقابل ملوان در انزلی تن به تساوی 1 بر 1 داد. سپاهان، تنها تیم بدون شکست نیم فصل دوم، با این تساوی، به هفتمین تساوی در دوازده دیدار خارج از خانه‌اش تن داد.
اما پیکان که چند هفته را در صدر جدول سپری کرده بود(هفته‌های 7-8-10-11-13 و 14)، با پذیرش یک شکست دیگر، این بار مقابل راه آهن (0-1)، در هشت دیدار اخیر خود، ششمین شکست را پذیرفت تا بازگشت دوباره به صدر جدول را بیشتر شبیه یک رؤیا ببیند!
مقاومت سپاسی هم در دیداری خانگی توانست استقلال اهواز را شکست دهد تا مکان خود را در رده هشتم جدول حفظ کند.
به این ترتیب و در پایان هفته بیست و سوم، استقلال تهران با 46 امتیاز صدرنشین بلامنازع لیگ است و پس از استقلال، ذوب آهن با 41 امتیاز دوم است. دو تیم سپاهان و پرسپولیس هم هر دو با 37 امتیاز به ترتیب سوم و چهارم هستند. در قعر جدول هم سه تیم برق، داماش و پیام به ترتیب شانزدهم تا هیجدهم هستند. هر چند که با توجه به پیروزی پاس، ابومسلم و سایپا، فاصله برق که شانزدهم است با تیم پانزدهم (استقلال اهواز) به 5 امتیاز افزایش یافت.

×××
رقابت‌های هفته بیست و چهارم، روزهای جمعه و شنبه این هفته برگزار خواهد که حساس‌ترین دیدار را سپاهان و ذوب آهن برگزار خواهند کرد. دیداری که علاوه بر حساسیت دربی، با توجه به موقعیت دو تیم در جدول، از اهمیت خاصی برخوردار است. این بهترین زمان برای سپاهان است که ضمن گرفتن انتقام شکست دور رفت، فاصله خود را با ذوب آهن به یک امتیاز برساند.
استقلال تهران در اهواز باید به مصاف همنامش ناخوش احوالش برود. با توجه به شرایط حال حاضر دو تیم، پیروزی استفلال تهران تنها نتیجه محتمل این بازی به حساب می‌آ‌ید!
پرسپولیس هم در دیداری که به نظر ساده می‌رسد، پذیرای قعرنشین لیگ، پیام خواهد بود. در این دیدار بازگشت ابراهیم توره می‌تواند نوید یک پیروزی پرگل را برای قرمزپوشان تهرانی به ارمغان بیاورد.

×××
جدول رده‌بندی پیش‌بینی مسابقات

نتایج لیگ پیش‌بینی‌ها

جدول رده‌بندی لیگ پیش‌بینی‌ها

هفته سختی در انتظار صدرنشینان لیگ است

در هفته بیست و دوم لیگ برتر، استقلال تهران تنها میهمان پیروز هفته بود که با توجه به توقف ذوب آهن مقابل صبا، با 43 امتیاز و 2 امتیاز اختلاف نسبت به ذوب آهن به تنهایی در صدر جدول قرار گرفت.

استقلال در هفته بیست و دوم مقابل تیم بحران زده برق به یک نتیجه جالب توجه دست یافت و موفق شد با برد 4 بر 1، سنگین‌ترین شکست فصل را به شیرازی‌ها تحمیل کند. در این دیدار حسین کاظمی که دو گل از چهار تیمش را به ثمر رساند، مرد برتر میدان بود. برق با پذیرش پنجمین شکست متوالی‌اش، برای سیزدهمین هفته پیاپی، نتوانست به پیروزی برسد.
اما در حساس ترین دیدار هفته، صبا و ذوب آهن در قم به مصاف هم رفتند. این دو تیم که به ترتیب در رده‌‌های سوم و دوم جدول جای داشتند، با تساوی در این دیدار به نوعی هر دو شکست خوردند. چرا که ذوب آهن با از دست دادن 2 امتیاز این دیدار، فاصله‌اش با استقلال نیز به 2 امتیاز رسید و صبا هم با از دست دادن 2 امتیاز این دیدار، به رده پنجم جدول سقوط کرد.
سپاهان، دیگر نماینده اصفهان، در پنجمین دیدار بدون شکست پیاپی‌اش، توانست سایپا را با دو گل محرم نویدکیا شکست دهد. ظاهراً حضور فرهاد کاظمی روی نیمکت سپاهان، علاوه احیای تیم، محرم نویدکیا را هم احیا کرده است.
پرسپولیس هم بعد از دو شکست پیاپی توانست فولاد را شکست دهد تا اقلاً هنوز امیدوار به اما و اگرهای پیش بینی نشده فوتبال، برای قهرمان شدن باشد.
در جدول رده‌بندی هم اکنون، استقلال تهران، ذوب آهن و سپاهان با 43، 41 و 36 امتیاز اول تا سوم هستند و در انتهای جدول نیز، برق، داماش و پیام به ترتیب با 22، 18 و 18 شانزدهم تا هیجدهم هستند. ضمن این که برق و پیام یک دیدار عقب افتاده در پیش رو دارند. حضور برق در رده شانزدهم جدول بسیار تعجب برانگیز است به خصوص وقتی بدانیم که این تیم در پایان هفته ششم، صدرنشین لیگ بوده است. به عبارت دیگر، برق در شش دیدار ابتدای فصل 12 امتیاز کسب کرده و در 16 دیدار پس از آن 10 امتیاز!

در هفته بیست و سوم این رقابت‌ها، مس بهترین تیم در بازی‌های خانگی، میزبان پرسپولیس، تیم سوم جدول دیدارهای خارج از خانه است. دیداری که می‌تواند در عین حساسیت، زیبا هم باشد. به خصوص که زمزمه حضور سید مهدی رحمتی دروازه‌بان کنونی مس در پرسپولیس، بر حساسیت‌های بازی می‌افزاید. پرسپولیس در این دیدار برای اولین بار از زمان حضور پیروانی به عنوان سرمربی باید بدون ابراهیم توره بازی کند که در دیدار با فولاد اخراج شد.
اما شاید حساس‌ترین دیدار هفته دیدار استقلال تهران با صبا در تهران باشد. استقلال تهران که اولین شکست فصل را در قم مقابل صبا پذیرفته بود، حالا در پی انتقام از حریف سر سخت خود است. از سوی دیگر، صبا در شش دیدار پیشین خود در لیگ، چهار برد و دو تساوی کسب کرده و با این 14 امتیاز از رده دهم جدول تا رده پنجم بالا آمده است. بنابراین بردن این تیم کار چندان ساده‌ای نخواهد بود. مگر آن که آبی پوشان تهرانی بار دیگر به روند خیره کننده خود ادامه دهند. ضمن این که سه اخطاره بودن آرش برهانی می‌تواند برای استقلال گران تمام شود.
ذوب آهن نزدیک‌ترین رقیب استقلال، باید به مصاف ابومسلمی برود که تحت هدایت علی حنطه، سه هفته پیاپی است که برنده از زمین خارج شده!
سپاهان هم در انزلی روز آسانی مقابل ملوان نخواهد داشت. ملوان درست مانند سپاهان در دیدارهای دور برگشت تا کنون 9 امتیاز کسب کرده است و نشان داده که خیال فانوس به دست بودن ندارد!
به این ترتیب و در حالی که شش تیم بالای جدول روز سختی در انتظارشان است، پیکان صدرنشین سابق لیگ، که هم اکنون در رده هفتم است می‌تواند با پیروزی در دیدار خانگی‌اش مقابل راه آهن، جهش چشم گیری در جدول رده بندی داشته باشد.


×××
جدول رده بندی پیش بینی کنندگان:

نتایج لیگ پیش بینی کنندگان:

جدول رده بندی لیگ پیش بینی کنندگان: